Vichaara Vedhi

ഇനിയും വറ്റാത്ത ചില നന്മകൾ [കണ്ട കാഴ്ചകൾ - ഭാഗം 5] തലയ്ക്കു മുകളിൽ എരിയുന്ന ആ മധ്യാഹ്നസൂര്യനെ ഒന്ന് ചരിഞ്ഞു നോക്കി, മലയാളിയുടെ സ്വതസിദ്ധമായ ആ അക്ഷമയോടെ, സ്റ്റിയറിംഗ് വീലിൽ ഏതോ താളവും പിടിച്ച്, പട്ടം കവലയിലെ ആ ട്രാഫിക് സിഗ്‌നലിൽ, പച്ച തെളിയുന്നതും കാത്ത്, പെട്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ.   വളരെ പെട്ടെന്ന്, എങ്ങുനിന്നോ വന്ന ശക്തമായ ഒരു കാറ്റിൽ, റോഡിലെ പൊടിപടലങ്ങൾ വല്ലാതെയുയർന്നു. അതൊന്നടങ്ങിയപ്പോൾ, മുൻപിലെ റോഡിൽ, അസാധാരണമായൊരു ശബ്ദകോലാഹലം. ആദ്യം വിചാരിച്ചത്, ക്യുവിലെ വണ്ടിക്കാർ തമ്മിലുള്ള എന്തെങ്കിലും ചെറിയ കശപിശ ആയിരിയ്ക്കുമെന്നാണ്.  ആളുകളെല്ലാം തീർത്തും അക്ഷമരാകുന്ന ഇന്നത്തെ കാലത്ത്, അതൊരു സാധാരണ സംഭവം മാത്രമാണല്ലോ. വിൻഡോ ഗ്ലാസ് കുറച്ചങ്ങ് താഴ്ത്തി നോക്കിയപ്പോഴാണ് കണ്ടത്. രണ്ടു മൈനകൾ (ഞങ്ങൾ കോട്ടയംകാരുടെ ആ തനതു ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, രണ്ടു 'കാറുകാന്മാർ') തമ്മിൽ റോഡിൽ കലഹിയ്ക്കുന്നതാണ്. മാതൃകാദമ്പതികളായ മൈനകളുടെ സൗന്ദര്യപ്പിണക്കങ്ങൾ, പലപ്പോഴും ഒരു പതിവ് കാഴ്ചയായതിനാൽത്തന്നെ, ഗ്ലാസ് ഉയർത്തിയേക്കാം എന്നു കരുതി. അപ്പോഴാണ് ഒന്നുകൂടി ശ്രദ്ധിച്ചത്.  അതൊരു കലഹമല്ല. മറിച്ച്, ശക്ത...

  ഗണ്ടത്തൂരിലേയ്ക്കൊരു അന്തംവിട്ട യാത്ര..!! [യാത്രാവിവരണം: ഭാഗം-2] തിരുവോണമാണിന്ന്. പക്ഷേ, ഇത്തവണ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ഓണമില്ല, ഓണപ്പൂക്കളമില്ല, ഓണസദ്യയുമില്ല.  കാരണം, ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധുക്കളുടെ മരണങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ട്, അധിക നാളുകളായില്ല.  അതിനാൽ തന്നെ, ഈ ഓണദിവസം പ്രത്യേകതകളൊന്നുമില്ലാത്തതായിരുന്നു. ഉച്ചയൂണിന് പക്ഷേ, മൂന്ന് 'പ്രത്യേക' വിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു കേട്ടോ. എല്ലാം നൂറു ശതമാനം വെജിറ്റേറിയൻ, അതും തനി നാടൻ. കണ്ടിട്ട് മനസ്സിലായോ? ഒന്നാമൻ (മുകളിൽ): മര്യാദയ്ക്കാണെങ്കിൽ ഇവൻ ആളൊരു പാവമാ, പഞ്ചപാവം. പക്ഷേ, ഇത്തിരിയെങ്ങാനും അധികം ആയാലുണ്ടല്ലോ? പിന്നെ, ആര് പിടിച്ചാലും കിട്ടില്ല... അത്ര ഭീകരനാണവൻ. നടുവൻ : ഇവൻ ജന്മനാ ആളൊരു ചൊറിയനാ. ചൊറിയനെന്നു പറഞ്ഞാൽ പോരാ ... നല്ല അസ്സല് ചൊറിയൻ. അറിയാതെയെങ്ങാനും ഒന്നു തൊട്ടു പോയാൽ, തൊടുന്നവന്റെ കാര്യം പോക്കാ. എന്നാൽ, പതുക്കെ അടുത്തു കൂടി, ദേ ഈ കാണുന്നതുപോലെ ഇത്തിരി തേങ്ങയും, പിന്നെ നല്ല നാടൻ വെളിച്ചെണ്ണയുമൊക്കെ തേച്ച് ഒന്ന് മസ്സാജ് ചെയ്തു കൊടുത്താൽ, ആളിത്തിരി മെരുങ്ങും. പിന്നെ, ആ ചീനച്ചട്ടിയിലിട്ട് നന്നായി ഒന്ന് വേവിച്ച്, വരട്ടുകേം കൂടെ ചെയ്താൽ ... ...

 ഓമനിയ്ക്കാൻ ... ഓർമ്മവയ്ക്കാൻ..! [യാത്രാവിവരണം: ഭാഗം-1] ഒരു വർഷത്തിലേറെയാകുന്നു നമ്മളൊരു യാത്ര പോയിട്ട്. അല്ലേ ? ഇത്ര വലിയൊരു ഇടവേള, ആദ്യമായിട്ടാണ് . സാരമില്ല. ജീവിതമല്ലേ? ചിലപ്പോൾ അങ്ങിനെയാണ്.  അവിചാരിതമായ ചില തിരക്കുകളിലൂടെ, അതങ്ങിനെ അറിയാതെയൊഴുകും, ഒരുപക്ഷേ, ദിശ പോലുമറിയാതെ.  അക്കാര്യം. അതവിടെ നിൽക്കട്ടെ.  നമുക്കൊരു യാത്ര പോയാലോ? അതും, നമ്മുടെ സ്വന്തം വയനാട്ടിലേയ്ക്ക്. ഏറെ നാളായി യാത്രകളിൽ നമ്മുടെ സഹചാരിയായ ടൊയോട്ട, ഇക്കാര്യം കേട്ടതും ഇന്നലെത്തന്നെ ഒരു കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു സുന്ദരനായി കാത്തുകിടപ്പാണ്. പതിവുപോലെ ജയവിജയ ഭക്തിഗാനവും കേട്ട്, നമ്മൾ അതിരാവിലെ അനന്തപുരിയിൽ നിന്നും യാത്രയാവുകയാണ്. തിരുവല്ല ഏവീസിൽ നിന്നും പ്രഭാതഭക്ഷണം. പുട്ടും, കടലയും, പിന്നെ ആ സ്പെഷ്യൽ ചായയും. ഏറ്റുമാനൂരപ്പനെ തൊഴുത്, എനിയ്ക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ട ദേവമാതാ കലാലയ (കുറവിലങ്ങാട്) ഓർമ്മകളെ ഒരുവേള നെഞ്ചിലോർത്ത്, മോനിപ്പള്ളി ഭഗവതിയെ മനസ്സാ നമിച്ച്, നമ്മൾ തറവാട്ടിലെത്തി. അവിടെ നാടൻ മീൻകറിയും, മീൻ വറുത്തതും, പിന്നെ നല്ല പയർ തോരനും ഒക്കെ കൂട്ടി ഒരൂണ്. അപ്പോഴാണ് തൊട്ടയൽവക്കത്തെ കൂട്ടുകാരൻ ' സ്റ്റോൺ' വിളിച്ച...